Monique van Wensveen

In de foto’s en etsen van Monique van Wensveen speelt de tijd een belangrijke rol. Dat komt  tot uiting in haar werk, zowel inhoudelijk als in de gebruikte technieken: analoge fotografie en geëtste koperplaten.

In verlaten gebouwen doemen menselijke gestaltes op. Ze zijn onvolmaakt en niet helemaal fysiek aanwezig, misschien alleen maar een schaduw of spiegeling, en ook hun plek in de omgeving speelt een rol. Horen ze wel in deze tijd en ruimte thuis? Tegelijk zijn het interpretaties van lichamen en houdingen die het midden houden tussen abstract en onvolmaakt.

Het maakproces is belangrijk voor Monique: de foto’s zijn analoog ontstaan, een spel met positief en negatief, een vastlegging van licht dat er net als de schimmige figuren maar heel even was.